|
Slip of the pen... U kent mijn standpunt ondertussen wel; aan klassieke muziek kan niet genoeg aandacht geschonken worden. Sommige clubs weten het echter te bont te maken. Nee, ik heb het niet over de AVRO die op doordeweekse ochtenden een programma met ‘de mooiste muziek uit de muziekgeschiedenis’ beurtelings aan elkaar laat kletsmeieren door Maartje van Weegen en Nelleke van der Krogt. Laatst heb ik me er een keer toe gezet de volle drie uur van De Klassieken ('Lekker om naar te luisteren op de achtergrond of met de volumeknop voluit.') uit te zitten. Nou, dat was nog een hele opgave. Zouden ze bij de AVRO echt denken dat de overgebleven afstemmers op Radio 4 louter bestaan uit infantielen? Op de website van het programma staat ondermeer te lezen: 'De Klassieken, de naam zegt het al, is het AVRO-Radio 4 programma waarin de onsterfelijke 'klassieken' te horen zijn. Een soort Arbeidsvitaminen van de klassieke muziek dus! Maartje van Weegen en Nelleke van der Krogt willen vooral ook aankomende muziekliefhebbers kennis laten maken met de brede muzikale keus van De Klassieken. Vooral luisteraars die klassieke muziek wel waarderen, maar het genre soms ook ingewikkeld en moeilijk vinden, zullen bij De Klassieken aan hun trekken komen. En daarnaast blijft het programma voor de vaste luisteraar natuurlijk ook aantrekkelijk.' Mijn vraag aan de AVRO is, vanwaar de idee dat 'aankomende muziekliefhebbers' slechts gepaaid kunnen worden door kletspraatjes en als los zand aan elkaar klevende muziekfragmenten die voor een belangrijk deel ook nog afkomstig zijn uit de catalogi van budgetlabels als Naxos en Brillant Classics? Het kan natuurlijk zo zijn dat ik in mijn hang naar kwalitatief hoogwaardige uitvoeringen van serieuze muziek teveel ben doorgeslagen. Dat zou wellicht mijn aversie tegen muziekstukjes-aan-elkaar-lijmende-kulverhaaltjes kunnen verklaren. Ik beloof u dat ik daar mijn gedachten eens over zal laten gaan... |
 | Eigenlijk wilde ik het hier en nu helemaal niet hebben over de AVRO. Het is de Edison Klassiek Publieksprijs 2007 die me plaatsvervangend de tenen van schaamte doet krommen en trekt naar het toetsenbord van mijn computer. Van 24 april tot 11 mei kunt u uw stem uitbrengen op een van de acht dit jaar genomineerde cd’s. Maar weest gewaarschuwd, óók bij de stichting Edison schat men het luisterend of zo u wilt |
| verstandelijk vermogen van het klassieke muziek minnende publiek niet bijster hoog in.
Zo is op de pagina met voorgedragen cd’s Bachs Matthäus-Passion in de vermaledijde ‘hertaling’ van Jan Rot te vinden samen met de onvermijdelijke blootgeschouderde Janine Jansen. Ook een door Anne-Sofie von Otter volgezongen cd met ABBA-liedjes ontbreekt niet in het rijtje. Dat laatste zegt eigenlijk al genoeg. Ook bij stichting Edison Klassiek waart de geest van de AVRO rond. De enige cd uit het rijtje van de genomineerde cd's die ik u kan raden is de Petite Messe Solennelle van Gioachino Rossini uitgevoerd door het RIAS-Kammerchor onder leiding van Marcus Creed. Dat die cd is uitgebracht in het voorjaar van 2001 betekent waarschijnlijk niet meer dan een gelukkige slip of the pen. Kees Koudstaal 24 april 2007 © prelude Zie ook de reacties onderaan deze pagina Preludes leestrommel Preludenieuws |
|
Reacties I. Een lezer van bovenstaand verhaal reageerde per e-mail. Hij meldde onder andere dat ook een label als Naxos veel moois in de aanbieding heeft én voor weinig geld. Hij vond kortgezegd dat ik het budget-label door een té elitaire bril bekeek. Mijn aan hem gezonden reactie treft u hieronder aan: Baarn, 25 april 2007 Beste heer..., De stukjes die ik in mijn leestrommel plaats, hebben dikwijls het karakter van een column en zijn dan ook niet vreemd van enige vorm van prikkelende overdrijving. Ik ben het met u eens dat ook het label Naxos prachtige uitgaven kent. Een aantal daarvan maakt vast onderdeel uit van de collectie in mijn winkel. Dat ik Naxos en Brillant Classics noem ingeval van de muzieksamenstelling van 'De Klassieken' heeft te maken met het feit dat de daar geprogrammeerde muziek opvallend veel afkomstig is uit de koffers van die labels. Als u de pagina Speellijst bezoekt, komt u op de speellijst van 'De Klassieken'. Die biedt (vandaag, 25 april '07) de geprogrammeerde muziek voor de periode van 11 t/m 27 april. Via de zoekfunctie van mijn computer kom ik daar de labels Brilliant Classics en Naxos respectievelijk 47 en 38 keer op tegen. Bekijk ik de geprogrammeerde muziek in relatie tot de uitvoerenden dan krijg ik niet de indruk dat de muzieksamenstellers van 'De Klassieken' zich hebben laten leiden door wat voor kwaliteitsnorm dan ook. Het zegt genoeg dat labels als Alpha, K617, Naïve, Ricercar, Symphonía, Ramée, Linn, Alia Vox, Flora, Ambronay. Marc Aurel Edition, Arcana, Eloquentia, Mirare, Lauda Música, Caro Mitis, Zig Zag territoires en Fuga Libera geen enkele score opleveren bij een zoektocht in de speellijst. Aan de componisten kan dat niet liggen want (delen van) werken van Vivaldi, Bach, Handel, Albinoni, Telemann, Haydn, Mozart, Beethoven, Schubert en tijdgenoten komen regelmatig aan bod in de uitzendingen. Overigens trek ik mij uw opmerking 'ga vooral door met uw elitaire winkel' bijzonder aan en beloof ik u dat ik mijn best zal blijven doen. Met vriendelijke groet, Kees Koudstaal II. Ook van AVRO-zijde is gereageerd op de column ‘Slip of the pen’. Roland Kieft liet weten zich ervan bewust te zijn dat niet iedereen De Klassieken weet te waarderen, maar dat onderzoek onder 2.500 Radio 4-luisteraars duidelijk heeft gemaakt dat programma en presentatrices een goed rapportcijfer krijgen. De Klassieken voorziet volgens hem in een behoefte en sluit aan op de wensen van 'een substantiële groep (potentiële Radio 4-luisteraars), die zich op Radio 4 veelal niet welkom voelt, vanwege het excluderende karakter en de veronderstelde vereiste voorkennis.’ Daar zit ‘m nou juist de kneep, men gaat er in Hilversum kennelijk van uit dat ongeoefende oren geen kwaliteit kunnen verdragen. Leest u mijn aan de AVRO gezonden repliek: Baarn, 26 april 2007 Geachte heer Kieft, Met belangstelling las ik uw reactie op mijn column 'Slip of the pen'. Dat de AVRO concerten van het Koninklijk Concertgebouworkest registreert en uitzendt is mij bekend en valt te prijzen. Mijn column gaat dan ook in hoofdzaak over uw programma De Klassieken. Het is typerend dat u onderzoekscijfers aandraagt die duidelijk zouden moeten maken dat ik het met mijn kritiek bij het verkeerde eind heb. U spreekt over de mening van 2.500 Radio 4-luisteraars. Die zullen a priori tevreden zijn, waarom zouden ze anders afstemmen op Radio 4? Met mijn kritiek op de formule die u hanteert bij De Klassieken denk ik het gevoelen te vertolken van velen die juist níét meer afstemmen op Radio 4. Die groep is vermoedelijk groter dan het aantal luisteraars dat u heeft geraadpleegd. Het zou interessant zijn juist dáár onderzoek naar te doen. Mijn oppositie komt vooral voort uit het feit dat uw omroeporganisatie in programma's als De Klassieken klassieke muziek op een mijns inziens verkeerde wijze laagdrempelig maakt. Daarin staat u helaas niet alleen. De Nederlandse samenleving komt steeds steviger in de greep van oppervlakkigheid, infantilisering en gedachteloosheid. De media lopen in deze banale optocht voorop. Zij willen immers zoveel mogelijk mensen bereiken en waar kwantiteit primeert, boet kwaliteit als vanzelf in. Men zegt wel eens dat mensen die kwaliteit belangrijk vinden elitair zijn. De pot verwijt hier de ketel dat hij zwart ziet. Zo zijn het juist úw programmamakers die kennelijk er vanuit gaan dat de oren van beginnende luisteraars geen kwaliteit kunnen verdragen en dat ze derhalve zitten te wachten op doorsnee uitvoeringen en gezellige praatjes voor de vaak. Met vriendelijke groet, Kees Koudstaal |